Drie redenen waarom jij WEL het goede baasje bent voor je hond

Je hebt een hond waar je dol op bent en die deel uit maakt van je gezin. Soms loop je aan tegen kleine irritaties omdat je hond niet lijkt te luisteren of gedrag vertoont waar jij minder blij van wordt. Of je gezinsleden doen niet mee in de opvoedingsaanpak die jij hebt gekozen, waardoor het lastig is consequent te zijn in wat je van je hond verwacht. Soms ben je moe van al het gedoe en vraag je je af of deze hond wel echt bij je past. Het ideaalbeeld van de hond aan je voeten terwijl jij een lekker
Read More

Categorieën: coachen met honden, opstellingenwerk en persoonlijke ontwikkeling

Dood is niet hetzelfde als gescheiden

Het zinnetje komt ineens in me op als ik met mijn oude meisjeshond door de Zeeuwse polder loop. ‘Dood is niet hetzelfde als gescheiden.’ Het gaat over mijn besef dat ik afscheid mag nemen van het werken met samengestelde gezinnen. Iets dat ik de afgelopen drie jaar met hart en ziel heb gedaan. Ik ben opgegroeid in een samengesteld gezin en ik heb weet van het fundament van verlies. In mijn gezin van herkomst was er eerst dood (van mijn moeder) en daarna een nieuwe liefde voor mijn vader. Dood is niet hetzelfde als gescheiden. De meeste mensen die in
Read More

Categorieën: jong ouderverlies

ZEER

Ruim anderhalve week na het symposium ZEER. Hoe kan ik vertellen wat dat met mij deed? Nog nooit eerder heb ik zoveel mensen bij elkaar gezien met eenzelfde levensthema, jong ouderverlies. Mannen, vrouwen, jong, oud, sommigen de zestig al gepasseerd.En onze vaders en moeders zijn erbij, in beeld. Een prachtige compilatie van foto’s draait mee tijdens delen van het programma. De kennismaking…’vertel aan je linker buurman of buurvrouw in drie minuten iets over jouw ouder.’ Links van mij is het raam. ‘Als je geen linker buurman of buurvrouw hebt vertel je het aan degene vóór je.’ Vóór mij is een
Read More

Categorieën: jong ouderverlies, rouw en verdriet

Waar ben je?

Ze liep met haar honden in het donker te wandelen, op de polderwegen rondom haar dorp. Laatste ronde, nog even wat frisse lucht voor het slapen gaan. Haar honden waren los, ze kon ze zien door de halsbanden met felle knipperlichtjes. Een blauwe en een rode. Langs het bos gaf ze het commando ‘volgen’, omdat één van de honden daar eerder ingevlogen was, achter een haas aan. Alles ging goed totdat één van de honden achterbleef. Alsof ze iets zag of rook. Toen ze haar ene hond riep schoot de andere er ineens van door, eerst het weiland in en
Read More

Categorieën: coachen met honden en coaching

Leiderschapslessen van mijn hond

Ik ben opgegroeid met honden, zoals je kunt zien op deze babyfoto waarop Boudewijn, een grote Hollandse herder, aan mijn blote beentjes snuffelt. Er volgden meer herders, een labrador en Shelties. Inmiddels heb ik zelf honden en met deze honden volgde ik allerlei trainingsmethodes, van Gaus tot politiehondentraining. Daarnaast heb ik stapels boeken over hondentraining verslonden, alles wat ik doe moet namelijk grondig aangepakt worden 🙂 Met de laatste hond haperde er iets. Ik laat je meelezen in mijn reisverslag… 19 oktober 2015, 6.00 uur Vandaag vertrek ik naar Ameland, voor mijn doe, leer & werkvakantie met Quinten. Naar ‘hondenfluisteraar’
Read More

Categorieën: coaching

Tranenpotjes en geluksarmbanden

Karin Kuiper schreef in 2011 samen met haar drie kinderen Tranenpotjes en geluksarmbanden over de dood van haar man, de vader van haar kinderen. In verhalen, gesprekken, anekdoten en tekeningen geeft het boek een persoonlijk en hoopgevend beeld van hoe je kinderen kunt helpen hun eigen weg te vinden. Zij kunnen zich – soms met wat extra hulp van buiten – aanpassen aan het leven zonder de lijfelijk aanwezige dierbare. Of zoals Noa zegt in het boek: ‘Ze zeggen dat ik geen vader heb. Maar ik heb wel een vader – hij is alleen dood.’ Het is een licht boek
Read More

Categorieën: jong ouderverlies, rouw en verdriet

Dood en toch zo dichtbij

In een familieopstelling kwam ik haar voor het eerst tegen. Het kleine meisje dat op 2-jarige leeftijd haar moeder verloor aan de dood. Ik koos een representant voor mijn jongere ik. Ze dartelde door de opstelling en ik vond haar vreselijk irritant, ik kon haar nauwelijks in mijn buurt verdragen. Haar vrolijkheid klopte absoluut niet met mijn beeld van een jong meisje zonder mama. Ik ging haar dingen uitleggen die ze niet wilde horen. ”Ik wist het al lang” zei ze en ook: “Het is hier zo stil!” In de opstelling was de sterke verbondenheid met mama zichtbaar. Maar ook:
Read More

Categorieën: jong ouderverlies, opstellingenwerk, rouw en verdriet

Als één van de ouders sterft

De dood van een ouder maakt definitief een einde aan het sprookje van ‘Er was eens….’ Papa of mama komt echt nooit meer terug. De dood is onherroepelijk en dompelt de achtergebleven ouder en de kinderen onder in een rouwproces. Het ingewikkelde van dit rouwproces is dat het bij de ouder en de kinderen anders verloopt. Partnerverlies is iets anders dan (jong) ouderverlies. Kinderen kunnen pas rouwen als ze voelen dat hun omgeving hun verdriet aankan. Ze rouwen niet voortdurend, maar stukje bij beetje. Ze kunnen overstappen van dikke tranen naar spelen bij het graf. Als het leven verder gaat
Read More

Categorieën: Geen categorie, rouw, samengesteld gezin en verdriet

Meerdere loyaliteiten naast elkaar

“Aan wiens kant sta jij nu eigenlijk?” Ze hoort haar eigen stem overslaan. Ze is zó boos, ook al wil ze dat niet laten merken. Ze heeft haar nieuwe partner laten weten dat zijn zoon alle huisregels aan zijn laars lapt. Bovendien geeft hij een grote mond als ze hem daar op aanspreekt. “Bemoei jij je lekker met je eigen kinderen! Alleen papa heeft iets over mij te zeggen.” Als of ze een klap in haar gezicht krijgt. Ze doet zó haar best om het gezellig te maken. Haar vriend reageert nauwelijks, haalt zijn schouders op en loopt de kamer
Read More

Categorieën: relaties, samengesteld gezin en stiefouderschap

Stiefgrootouders

De week voor het interview hebben we een aantal keer emailcontact. Hij wil het gesprek graag goed voorbereiden en wil weten welke vragen ik ga stellen. Ook toont hij zijn zorgzame kant. Of ik wel een bruine boterham mee wil eten voordat ik naar de stiefoma ga? En wat voor soep ik dan lust? Tenslotte kom ik van ver! Er moet hem wel iets van het hart voordat we met het gesprek beginnen. Hij heeft het themanummer over Liefde van Nieuw Gezin gelezen en dat is hem véél te zoet. Hij is een techneut en die houden niet van romantiek.
Read More

Categorieën: echtscheiding, Geen categorie en stiefgrootouders