“Kan jij nou nooit eens echt chillen, mama?”

Het is 6 november en ik kan nog buiten schrijven. Aan een tuintafel bij mijn moesbakken, waarin nog wat prei, kool en kruiden staan. En waarin de Oost-Indische kers later dan ooit bloeit met uitbundige oranje bloemen. Ik kan de warmte van de zon voelen in mijn gezicht. Volgens Nu.nl is het de warmste novemberdag sinds 1901.

Haastige spoed
Dit is de week die onverwachts anders begon dan ik me had voorgesteld. Op zondagavond nestelde ik me op de bank met een boekje over uitgeven in eigen beheer. Het ontlokte mijn jongste dochter de opmerking: “Kan jij nou nooit eens echt chillen, mama?” Wat kent ze me goed! Op een gegeven moment spring ik op om nog even snel iets op mijn laptop te doen. Daarbij stoot ik keihard mijn tenen aan de glazen salontafel. Dat doet gemeen zeer en toch loop ik ’s avonds nog een laatste ronde met de honden. Ik merk dat ik mijn voet niet kan afwikkelen zonder pijn. Pas de volgende ochtend, als ik dreig flauw te vallen bij het opstaan, besef ik dat er meer aan de hand is dan gewoon een zere teen. Dus ga ik naar de huisarts, die me doorverwijst naar het ziekenhuis voor een röntgenfoto. De diagnose is: een scheur in een teenbotje, precies bij de aanhechting aan mijn middenvoetsbeentje.

Ongemak
Ik kan dus niet uit de voeten, zoveel is duidelijk. Al mijn afspraken deze week zeg ik af. En oh wat baal ik daarvan. Ik kan er slecht tegen als dingen niet doorgaan waar ik me op heb verheugd. En ik vind mezelf onbetrouwbaar als ik coachees moet afzeggen. Even stilstaan? Ook al zo’n dingetje. Liever niet, of zoals nu: noodgedwongen. Ik ervaar mijn pijn en ongemak als een ongewenst cadeautje, dat ik liever niet openmaak.

Hera als spiegel
Mijn Roemeense meisjeshond Hera, sinds eind september bij ons, gedraagt zich anders sinds mijn blessure. Ze wil niet meer mee naar buiten, rent weg als ik haar riem pak. ’s Morgens hobbel ik zo’n beetje het erf op, zodat ze op zijn minst haar behoefte kan doen. De wandelingen doet mijn dochter later op de dag, heeft ze beloofd.

Geen enkele beweging
Hera weigert mee te lopen naar het grasveldje, ze staat stokstijf stil. Als ik haar met een vrolijk stemmetje roep bespeur ik geen enkele beweging. Ook zachtjes aan de riem trekken helpt niet. Een hondje van vijf kilo ‘met haar hakken in het grind’ krijg je niet zomaar mee. Ik voel lichte irritatie en pak haar op om haar even in het gras te zetten. Ook op het gras verzet ze geen poot, ze lijkt wel een standbeeld. Als we weer binnen zijn gaat ze innig tevreden op de warme wollen sokken liggen die ik alvast voor mezelf heb klaargelegd. Alsof ze zeggen wil: Kijk, dit moet je doen!

Hier en nu
Nu ik buiten zit om te schrijven, volg ik een andere tactiek. Ik laat Hera zelf beslissen waar ze wil scharrelen. Ze heeft een oranje fluorescerende lijn van 10 meter aan haar tuigje. Ze gaat bij de kippen kijken, vindt een veer, luistert naar alle geluiden die ze hoort en daagt af en toe haar grote broer Quinten uit om te spelen. Ze komt even bij me kijken en likt aan mijn handen.
Het is november, de zon schijnt en mijn lijf heeft me stilgezet. Nu nog leren te genieten van deze onverwachte rust.

Coachweekend
Wil jij meer weten over wat jouw hond je te zeggen heeft? Honden zijn fantastische leermeesters. Ze reageren vanuit hun instinct op je intenties en je lichaamstaal. In het contact met honden krijg je informatie over jouw persoonlijke coachvraag door de interactie tussen jou en de hond bewust te registreren. Tijdens het coachweekenden die ik regelmatig organiseer ontdek je wat er tussen jullie gebeurt en welke parallellen dit heeft met jouw coachvraag. Je krijgt feedback over de bewuste en onbewuste keuzes je maakt, jullie relatie, je communicatie en leiderschap en kunt meteen oefenen met een andere aanpak.
Tijdens het systemisch coachweekend in Zeeland werk je in een ontspannen setting aan je persoonlijke ontwikkeling, met jouw hond aan je zijde. Binnenkort maak ik nieuwe data voor het voorjaar van 2019 bekend.

Categorieën: coachen met honden, opstellingenwerk en persoonlijke ontwikkeling

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *