Ondernemen met hart en ziel

Ik ben al bijna vijf jaar ondernemer. Het grootste geluk van ondernemen is de vrijheid om mijn eigen besluiten te nemen. De grootste onzekerheid is of wat ik doe waarde toevoegt, waardoor ik geld kan verdienen. Geld verdienen met mijn roeping.

Mijn roeping is de systemische begeleiding van samengestelde gezinnen. Roeping…dat wat roept, ook wel levenstaak. Waar ik met hart en ziel mee verbind, wat ik ECHT te doen heb.

Je vraagt je misschien af waarom ik wil werken met samengestelde gezinnen? Eén zin die ik ooit hoorde heeft dat verlangen wakker gekust. ‘Een samengesteld gezin is altijd gebaseerd op verlies en verdriet om de afwezige ouder.’ Deze zin raakt aan mijn persoonlijke geschiedenis: mijn moeder overleed toen ik twee jaar was en mijn vader hertrouwde. Mijn tweede moeder heeft voor mijn broer en mij gezorgd alsof wij haar eigen kinderen waren. Vanuit deze ervaring wil ik ouders helpen om hun nieuwe gezin zo mooi mogelijk vorm te geven. Met ruimte om te rouwen en ruimte om te helen. Tijd om toe te groeien naar een nieuwe gezinscultuur.

Geld verdienen is al vanaf mijn afstuderen op mijn 22e een vanzelfsprekendheid. Als een soort mantra in mijn kop gebeiteld: ‘ik wil met mijn eigen handen mijn eigen boterhammen verdienen.’ Financiële onafhankelijkheid als diepgevoelde noodzaak. Verhuizingen, verbouwingen, het krijgen van drie kinderen: werk is en blijft een constante factor.

‘Dat wat roept’ kwam voor het eerst in beeld tijdens een leergang Leiderschap bij de Baak. Een organisatieopstelling maakte op zielsniveau duidelijk dat ik als manager niet langer op mijn plek zat. Ik nam ontslag. Inmiddels ben ik vijf jaar en twee opleidingen verder. Ik ken mijn roeping en ik leef hem al. Ik ken mijn kwaliteiten en ik vind waardebepaling erg lastig. Dan komt ‘is het goed genoeg?’ voorbij en ‘ben ik OK in de ogen van de ander?’

Geld verdienen is niet langer het automatisme van een maandelijks salaris, maar per opdracht, training, begeleiding het beste bieden wat ik te geven heb en daarvoor beloond worden. Al schrijvend valt me in dat ik een gever ben en moeilijk kan aannemen. Rechtstreeks geld ontvangen van een cliënt is aannemen, aannemen, aannemen.

Waar ben ik nu? Woorden die daarbij horen voor mij: alles is er al. Werkelijk alles. Een plek, de mooiste praktijkruimte die je je kunt voorstellen. Mijn ambacht, mijn vakmanschap. De liefde voor mensen en voor het opstellingenwerk. De liefde van mijn gezin voor mij. Mijn lief die het OK vindt dat ik minder bijdraag aan het gezinsinkomen dan vroeger. De tools om te ondernemen die ik de afgelopen jaren ontwikkeld heb. Een dijk van een netwerk. Ik mag gaan staan voor het werk dat ik doe en ik mag daar waarde aan toekennen. Alles is er al….Ik heb genoeg en ik BEN genoeg.

Mijn zus stuurde me ooit een kaartje van Roodkapje en de Grote Boze Wolf. Ze wandelen samen. Je ziet de tanden van de Wolf. Roodkapje kijkt schuin omhoog. Ze lijkt niet bang, de Wolf is meer een soort bescherming. Met het kaartje ben ik gaan associëren en schilderen tot er een drieluik is ontstaan.

foto 1foto 2foto 3

Als het af is zie ik dat Roodkapje groter is geworden. Onder haar voeten staat de tekst ‘&verder… @SystCoach_ZLD.’ Ik ben Susanne Johanna van der Beek, systemisch coach in Zeeland. Daar ga ik voor staan met mijn volle 1,89 meter. Als mijn lief de tekeningen ziet zegt hij lachend dat Roodkapje grote voeten heeft. Daardoor schiet me een boektitel te binnen: ‘Trouw nooit een vrouw met grote voeten.’ Mijn lief deed dat wel – ze staat stevig in de Zeeuwse klei.

Categorieën: coaching, opstellingenwerk, relaties en samengesteld gezin

Comments

  1. Lieve, grootse Susan,

    Je bent jezelf dubbel en dwars waard.
    Een mooi, warme ervarings- deskundig coach en ondernemer, en een bijzonder, lief mens.
    En ik weet nu dat jij dit ook weet. Gelukkig
    De samengestelde gezinnen die voor jou kiezen krijgen meer dan waar voor hun geld.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *