Stiefgrootouders

De week voor het interview hebben we een aantal keer emailcontact. Hij wil het gesprek graag goed voorbereiden en wil weten welke vragen ik ga stellen. Ook toont hij zijn zorgzame kant. Of ik wel een bruine boterham mee wil eten voordat ik naar de stiefoma ga? En wat voor soep ik dan lust? Tenslotte kom ik van ver! Er moet hem wel iets van het hart voordat we met het gesprek beginnen. Hij heeft het themanummer over Liefde van Nieuw Gezin gelezen en dat is hem véél te zoet. Hij is een techneut en die houden niet van romantiek. Zo, dat is eruit… Al gauw blijkt er nog een obstakel: hij vindt zijn eigen verhaal niet zo bijzonder. “Ik ga een kop koffie voor je zetten en dan moet je maar naar stiefoma Annie, want ik ben een blanco bladzijde!”
Hans is stiefopa van Pepijn, Tijl en Katelijne en hij was al in het leven van hun oma voordat zij geboren werden. Hij vertelt eerst over zijn eigen leven. Midden 70 is hij nu en dus van de generatie die vond dat scheiden niet mocht. Toch is hij na 30 jaar huwelijk gescheiden van zijn vrouw toen hun kinderen het huis uit gingen. Het was een goede vrouw, maar hij miste warmte in zijn huwelijk. “Ik wilde opnieuw de liefde vinden die ik kende van thuis.”
Na zijn echtscheiding wilde Hans eerst reizen, de dingen doen die hij zichzelf had ontzegd. “Je kunt wel zeggen dat ik een frivole vrijgezel was!” Er waren een aantal complicaties rondom zijn echtscheiding en nieuwe liefde. Als eerste hadden zijn eigen kinderen grote moeite met de scheiding. Daar bovenop kwam nog dat de zoons van Thea, de vrouw op wie hij verliefd werd, hem kenden uit de sportwereld waarin hij als trainer actief was. In eerste instantie wilden zij weinig met hem te maken hebben.
“Ik ben opa en stiefopa. Het verschil is dat je als stiefopa op het tweede plan staat. Je hoort erbij en je bewaart toch onbewust afstand. Ook omdat je niet je eigen kleinkinderen tekort wilt doen. Het gezin waar Pepijn, Tijl en Katelijne opgroeien is een gezin vol liefde. Daar wil ik graag bij horen!”
Hans heeft ook altijd erg genoten van zijn eigen kleinkinderen. “Het klinkt misschien als een cliché-uitspraak, maar je hebt als grootouders wel de lusten en niet de lasten. Bij narigheid kun je je zorgen maken om hen, maar je hoeft niet meer de verzorgende rol op je te nemen. Ik ben me ook beter bewust geweest van het groeiproces van mijn kleinkinderen dan van mijn eigen kinderen. Ik ben geen ‘opa-opa’ want ik weet bijvoorbeeld niet wat ze studeren. Maar ze houden wel van me, mijn kleindochter stuurt me kaartjes vanuit het buitenland!”
Hans zegt dat hij evenveel kan houden van zijn stiefkleinkinderen als van zijn eigen kleinkinderen. De begrippen stiefband en bloedband zeggen hem niet zoveel. Het zijn volgens hem vooral de karaktereigenschappen van een kleinkind die zorgen voor een klik. “Met Katelijne kan ik altijd grapjes maken. Ze kan ertegen als ik haar een beetje plaag.” Al pratend ontdekt hij nog een verschil tussen eigen en stiefkleinkinderen: “Je eigen kleinkinderen durf je terecht te wijzen, bij je stiefkleinkinderen doe je dat niet!”
Hans benadrukt dat de rol van de ouders bepalend is voor de ontvangst van een stiefgrootouder. “Ik heb veel bewondering voor Petra, de moeder van mijn stiefkleinkinderen. Zij is heel hartelijk, en heeft mij altijd met open armen ontvangen. Door haar is het ook geen enkel probleem om samen met de echte opa en zijn nieuwe vrouw op bezoek te zijn. Als er iets belangrijks speelt roept ze ons allemaal bij elkaar!”

Stiefoma Annie
Alsof ze weet wat er besproken is tijdens het gesprek met Hans, begint Annie meteen over Petra. “Zij zorgt ervoor dat de hele familie elkaar gewoon kan ontmoeten, dat er een goed contact is gegroeid. Voor de kleinkinderen is het vanzelfsprekend om meer opa’s en oma’s te hebben. Toen Tijl de eindmusical had van groep 8 kwam hij thuis met de mededeling dat er niet zoveel kaartjes beschikbaar waren en dat hij dan een probleem had. Hij wilde namelijk alle zes grootouders bij de voorstelling hebben!”
Ook Annie is van de generatie die vond dat scheiden niet hoort. Toch is zij gescheiden en heeft vervolgens lang geen relatie gehad. Ze heeft haar eigen dochters vanaf hun 14e en 17e alleen opgevoed. Met één van haar eigen dochters heeft ze op dit moment nauwelijks contact, hoewel ze lang op haar kleinkinderen heeft gepast en ze dicht bij elkaar wonen. In haar eigen kleinkinderen kan ze familietrekken herkennen. In haar stiefkleinkinderen herkent ze soms trekjes van Dick. “Als ik hem daarop attent maak zegt hij vaak dat het niet zo is,” vertelt ze lachend.
Annie houdt rekening met de ex-vrouw van Dick, zij is de echte oma. “Ik word ook geen oma genoemd door de kleinkinderen, al vanaf het begin ben ik gewoon Annie. Ik ken hen heel goed omdat ik er al vanaf hun babytijd bij ben geweest.” Voor Annie is het heel bijzonder om als stiefoma ook kleinzonen te hebben. Ze komt zelf uit een meidengezin, heeft dochters en kleindochters. Pepijn en Tijl zorgen ervoor dat ze nu ook jongens ziet opgroeien.
“Soms logeren één van mijn kleinkinderen en één van Dicks kleinkinderen tegelijkertijd bij ons. Dan gaat het gesprek ook wel eens over hoe het nu allemaal in elkaar zit. Mijn kleindochter vroeg eens ‘Oma, jij was toch vroeger met opa Anton?’ Dat beaam ik dan en vervolgens vraagt ze niet verder. Het is helemaal goed zo. We doen leuke dingen met ze. Zo zijn we met mijn kleindochter Luna en met Katelijne eens naar het Dolfinarium in Harderwijk geweest. We zaten vlak vooraan en één van de dolfijnen spoot mij helemaal nat. Ik had juist die ochtend voor de spiegel enorm staan mopperen over mijn haar. De meiden kwamen niet meer bij en ook jaren later konden ze er nog hartelijk om lachen.”
Het gesprek komt terug op haar eigen dochter. “Je kunt werken aan een relatie, maar soms moet je ook loslaten. Dan helpt het om tegen jezelf te zeggen dat je de problemen van iemand anders niet kunt oplossen.” Annie is de ochtend van het interview naar yoga geweest en haalt een mooie tekst aan. “Loslaten is niet stoppen met liefhebben, het is herkennen dat je het niet voor een ander kunt doen.”

Dick en Thea zijn gescheiden toe hun zoons volwassen waren. Zoon Peter heeft samen met Petra drie kinderen: Pepijn, Tijl en Katelijne. Dick woont samen met Annie en Thea heeft een LAT-relatie met Hans.

Dit interview is ook verschenen in het themanummer over stiefgrootouders van Nieuw Gezin, december 2015

Categorieën: echtscheiding, Geen categorie en stiefgrootouders

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *